Will You Be My Valentine..?

(Ή αλλιώς, “Οι Λόγοι που Δεν Θα Γιορτάσω Ποτε Αυτή τη Γορτή”) 

Όσοι έχουν διαβάσει το τελευταίο μου entry, θα μπορούσαν να πουν, πως στην καλύτερη των περιπτώσεων έχουν σοκαριστεί. Fear not. The bitch is back on the block.

14/02. Όλοι νομίζω ξέρουμε αυτή την (καταραμένη) μέρα. Θυμίζει κάτι από Χριστούγεννα, απλά χωρίς την διακόσμηση. Είναι ίσως η αγαπημένη μέρα των περισσότερων γυναικών και των “σχεδάκηδων” κυρίως. Μα φυσικά και των ανθοπώληδων και των ζαχαροπλαστών.

Όχι, don’t worry, δεν θα κράξω τον Άγιο Βαλεντίνο ως κερδοσκοπική γιορτή, επειδή και καλά δεν υπήρξε ποτέ κάποιος Άγιος Βαλεντίνος. Εδώ καλά καλά δεν έκραξα τα Χριστούγεννα για παρόμοιους λόγους.

Για ακόμη φορά, συναντάμε μια γιορτή που υποστηρίζει την σχέση, τον έρωτα και blah, blah, blah. Και εγώ αναρωτιέμαι. Γιατί το να είσαι δεσμευμένος είναι κάτι που επικροτείται ενώ το να είσαι καθ’ επιλογήν single κατακρίνεται..? Και γιατί εγώ στην τελική να είμαι υποχρεωμένος να τρώω όλο τον συναισθηματισμό στην μούρη, όταν ακόμα και η προσφώνηση γλυκέ μου μου προκαλεί αηδία..?

Όχι, όχι. Μην αρχίσετε καν. Δεν φοβάμαι να αγαπήσω γιατί ίσως πληγωθώ ή για κάποιο άλλο λόγο που μάλλον θα βρείτε για να με χαρακτηρίσετε “τρομαγμένο”, ανασφαλή ή κομπλεξικό. Απλά μ’αρέσει να είμαι μόνος μου. Γιατί έχω το κεφάλι μου ήσυχο για να κάνω ό,τι θέλω και γιατί πραγματικά δεν θεωρώ πως ένας άνθρωπος χρειάζεται κάποιον να του στέλνει πεντακόσια μηνύματα την ημέρα για να δείξει το ενδιαφέρον του.

Και κάπου εδώ τσαντίζομαι με αυτή την ανούσια γιορτή. Okay, δεν ήρθα να πω: “Ας γίνουμε όλοι τσουλάρες” ή κάτι παρόμοιο. Αλλά ειλικρινά τώρα. Πιστεύετε πως έχετε όντως ανάγκη από μια over-saturated γιορτή για να δείξετε τον έρωτα σας..? Γιατί πρέπει να πάει 14/02 για να βγείτε με την σχέση σας για φαγητό ή για να κάνετε κάτι διαφορετικό ή μια υποχώρηση για τον άλλον..? Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο αλλά όσοι φίλοι μου είναι σε σχέση και όντως περνάνε καλά δεν συμπεριφέρονται διαφορετικά μια μέρα σαν αυτή. Ίσα-ίσα που συνήθως την θεωρούν γελοία. Γιατί δεν έχουν ανάγκη από μια δικαιολογία για να δείξουν το πόσο ερωτευμένοι είναι.

Και over-saturated είναι σίγουρα αυτή η γιορτή. Μην τολμήσει κανείς να σκεφτεί να με πείσει για το αντίθετο. Φαίνεται όταν κάθε χρόνο όλα τα μαγαζιά γεμίζουν με κόκκινες καρδούλες, τεράστιες ανθοδέσμες και η τηλεόραση δεν παίζει κάτι πέρα από ρομάντζα αμφίβολης ποιότητας. Και με κουράζει απίστευτα. Το σιχαίνομαι βασικά.

Λυπάμαι αλλά έτσι είναι. Δεν αντέχω να βγαίνω έξω και να βλέπω ζευγαράκια αγκαλιά, παρέα με ένα κουτί σοκολατάκια και ένα μπουκέτο λουλούδια. Όπως νομίζω δεν άντεχε κάποιος να με βλέπει να πηδιέμαι στην μέση της πλατείας Συντάγματος.

Nevertheless, το είπα και πριν. Είμαι single. Ναι έχω παραπονεθεί αμέτρητες φορές για τον γνωστό-άγνωστο σε αυτό το blog, όμως δεν είπα ότι θα ήθελα να έχω μια σχέση μαζί του. Θα ήθελα απλά να είναι κομμάτι της ζωής μου. Γιατί μπορεί να είμαι μόνος μου αλλά τελικά έχω πολλούς ανθρώπους κοντά μου. Και περνάω καλά. Με όποιον τρόπο θέλω εγώ, χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσω τίποτα.

Και επιτέλους. Καταλάβετε ένα βασικό πράγμα. Εκεί που εσείς βλέπετε καρδούλες και λουλουδάκια, εγώ βλέπω mindless sex, parties και άφθονο αλκοόλ. Και όταν μου λέτε “Θέλω να είμαστε για πάντα μαζί”, εγώ το μόνο που θέλω είναι να πιάσω την ταφόπλακα που μόλις μου πετάξατε και να σας ανοίξω το κεφάλι. Ευχαριστώ.

xoxo,
FluffyUnicorn

P.S.: By the way, έχω μια ιδέα. Γιατί να μην καθιερώσουμε τις 15/02 ως γιορτή για τα party animals, τις “τσουλάρες” και καθ’ επιλογήν singles..? Έτσι για να είναι πιο δίκαιο. Και για το γαμώτο φυσικά.


Advertisements

Speak up your mind ;)

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: