Σαν τις Ανθοδέσμες Που Έχουν οι Θείες στα Σπίτια.

“Να κοίτα αυτό το κολιέ.” λέει μια κυρία στη φίλη της δίπλα, και οι δύο εμφανώς μιας προχωρημένης ηλικίας, γύρω στα εξήντα. Δήθεν μοντέρνες, φτιαγμένες “επιμελώς ατημέλητα”, με μαλλιά προσεκτικά βαμμένα ώστε να δείχνουν λες και μόλις έχουν αρχίσει να ασπρίζουν.

“Σκέψου να φοράς όλο αυτό το πλαστικό λουλουδικό στον λαιμό σου. Πόσο άσχημο.” συνεχίζει και η φίλη της συμφωνεί μαζί της.

“Μου θυμίζει τις ανθοδέσμες που έχουν οι θείες στα σπίτια τους. Αηδία.” συμπληρώνει η δεύτερη.

Και κάπου εδώ σταματώ να τις παρακολουθώ. “Τις ανθοδέσμες που έχουν οι θείες στα σπίτια τους”, σκέφτομαι, προσπαθώντας να φέρω την εικόνα στο μυαλό μου. Εκείνες οι ανθοδέσμες από εμφανώς ψεύτικα λουλούδια, τόσο ψεύτικα που σε αηδιάζει και το να τα κοιτάς. Και κάπως έτσι, αυτές οι λέξεις δείχνουν να είναι αυτό που έψαχνα.

Πάντα αναρωτιόμουν τι είναι χειρότερο. Κάτι να καεί, να καταστραφεί ολοσχερώς πριν την ώρα του ή να παραμείνει ακόμα και όταν όσα το έκαναν μοναδικό έχουν χαθεί..? Όπως είναι και το αγόρι που τα έχετε χρόνια αλλά πια ο έρωτας έχει σβήσει. Ή όπως εκείνος ο φίλος που πλέον δεν σε διασκεδάζει. Ή όπως η μητέρα που έπαψε να σε αγαπάει.

Όπως ήταν εκείνη η φίλη που βλέπεις και πια κοιτιέστε αμήχανα, προσπαθώντας να βρείτε και οι δυο κάποιο κομμάτι που να αναγνωρίζετε στην άλλη. Κάτι που να σας θυμίζει το άτομο που βρίσκεται απέναντι σας, κάτι από όλα αυτά που το έκαναν τόσο μοναδικό και σημαντικό. Μάταια όμως. Οι δυο σας βέβαια είχατε την τύχη (γιατί αναμφίβολα πιστεύω πως είναι τύχη) να “καείτε” πριν χαθούν οριστικά όσα έκαναν μοναδική την μία για την άλλη. Και έτσι έχετε αυτή την γλυκιά (μα ταυτόχρονα πικρή) ανάμνηση των όσων περάσατε.

Γιατί δυστυχώς (ή ίσως και ευτυχώς, δεν το γνωρίζω) τα πράγματα αλλάζουν. Ο χρόνος ίσως να είναι ο καλύτερος γιατρός, μα είναι και η μεγαλύτερη καταστροφή. Οι άνθρωποι αλλάζουν. Μα κυρίως τα συναισθήματα.

Ο έρωτας θα υποκύψει στον χρόνο και θα σβήσει. Έτσι και η χαρά, η ικανοποίηση, η θλίψη ή ο πόνος. Ίσως στο τέλος και η αγάπη, αυτή που είναι δίχως όρους, να σβήσει. Οι άνθρωποι οι οποίοι τώρα είναι ο κόσμος μας, πιθανόν κάποια μέρα (χωρίς καν να το καταλάβουμε) να καταλήξουν να βρίσκονται σε κάποιον άλλο κόσμο, τελείως αντίθετο από τον δικό μας.

Και το έχω ξαναπεί. Όταν κάτι τελειώνει, είναι καλό να το αφήσουμε να τελειώσει. Γιατί αν δεν “καεί” τότε απλά καταλήγει σαν τις ανθοδέσμες που έχουν οι θείες στα σπίτια..-

Αηδία.

xoxo,
FluffyUnicorn

Advertisements

2 responses to “Σαν τις Ανθοδέσμες Που Έχουν οι Θείες στα Σπίτια.”

Speak up your mind ;)

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: