All Those Downtown Streets..

Ένας φωτογράφος περιφέρεται και απαθανατίζει όλα όσα βλέπει ο φακός του. Τα παγιδεύει, αείμνηστα να μείνουν στις εικόνες του. Τα θύματα του άλλοτε ήταν χαρούμενα. Πλέον αιχμαλωτίζει τη θλίψη τους.

Ένας τουρίστας προσπαθεί να σηκώσει λεφτά από την τράπεζα. Δίπλα του ένας γεράκος προσπαθεί να τον βοηθήσει. Περνά το χέρι του γύρω από τη μέση του νεαρού. Του ψιθυρίζει να πάνε στο σπίτι του. Θα του δώσει εκείνος λεφτά. Σύντομα βρίσκονται καθ’οδόν.

Μια παρέα νεαρών κάθεται στο πεζοδρόμιο και πίνει κρασί. Γελάνε δυνατά, συζητούν ευχάριστα με το κρασί και τα τσιγάρα να εναλλάσσονται στα χέρια τους. “Καλά είστε λες και βγήκατε από editorial!” λέει μια περαστική κυρία. “Ευχαριστούμε!” απαντά χαρούμενα ένας από αυτούς. “Ρε.. Τι είναι το editorial..?” ρωτά όταν η κυρία έχει απομακρυνθεί. Γελάνε όλοι τους δυνατά.

Ένας ζητιάνος περιφέρεται ψάχνοντας το βραδινό του. Τα ρούχα του λερωμένα, σκισμένα και γεμάτα τρύπες. Σκύβει πάνω από ένα κάδο σκουπιδιών. Απογοητευμένος και κατάκοπος, τελικά ξαπλώνει δίπλα τους.

Ένας skater κάνει grinding σε ένα πεζούλι. Χάνει την ισορροπία του και πέφτει. Βλαστημά και χτυπά με το χέρι του το τσιμέντο. Η απογοήτευση και ο πόνος είναι εμφανείς στο πρόσωπο του. Μένει κάτω, κοιτώντας προς την παρέα του. Γελάνε μαζί του.

Μια κοπέλα διασχίζει τον δρόμο με τα ψηλοτάκουνα της. Κοντή φούστα, ελαφριά μπλούζα με τον ώμο έξω. Άρωμα μεθυστικό και ένα τατουάζ στον γυμνό της ώμο. Ένας ταξιτζής της σφυρίζει. Τον βρίζει αν και την ικανοποιεί που ασχολήθηκε μαζί της.

Ένα ηλικιωμένο ζευγαράκι κάθεται αγκαλιασμένο σε ένα παγκάκι. Ο δρόμος είναι σκοτεινός και ήσυχος. Είναι μαζί σαράντα χρόνια. Ποτέ πριν δεν καταλάβαιναν τόσο ο ένας τον άλλο. Στο επόμενο παγκάκι ένα ζευγάρι gay φασώνονται παθιασμένα.

Μια κοπέλα βρίσκεται ξαπλωμένη στο δρόμο. Γύρω της μαζεύεται κόσμος ανήσυχα. Ένα αγόρι περνά ανάμεσα τους και τρέχει σε αυτήν. Γονατιστός, την παίρνει στην αγκαλιά του. Δάκρυα κυλάνε από τα μάτια του. Του ψιθυρίζει αδύναμα πριν την φιλήσει. Επιτέλους είναι μαζί.

Μια κοπέλα πηγαίνει προς το metro. Εμφανώς εκνευρισμένη, έχει συνειδητοποιήσει πως μόλις της έκλεψαν το πορτοφόλι. Ένα αγόρι της ακουμπά τον ώμο. “Συγγνώμη” της λέει “Σου έπεσε το πορτοφόλι.” Της το δίνει και φεύγει. Δεν προλαβαίνει να τον ευχαριστήσει. Μέσα έχει ένα επιπλέον χαρτί. Διαβάζει: “You’ve been given the spark. If you wish share it with an act of kindness.”

Ένας νεαρός φωνάζει καθώς ορμάει προς την πλατεία. Δίπλα του άλλοι σαν αυτό. Στα χέρια τους ένας λοστός. Σύντομα βρίσκει τον στόχο του. Η κοπέλα πέφτει βίαια στο τσιμέντο ουρλιάζοντας. Πανικός. Δεν ήταν η ζήλια, δεν ήταν η απάτη. Είναι απλά μίσος, τυφλό και καταστροφικό. Τριγύρω τρέχουν. Αυτός συνεχίζει να τη βαρά παρά τις κραυγές της. Ξαφνικά σταματά μετά από ένα δυνατό θόρυβο. Απέναντι ένα αγόρι τον έχει πυροβολήσει. Ατάραχος στρέφεται από την άλλη καθώς ο πρώτος σκάει δυνατά κάτω άψυχος. Chaos unleashed.

Μια παρέα παιδιών περπατά στον δρόμο. Πειράζονται μεταξύ τους και γελάνε. Στα χέρια τους μπουκάλια αλκοόλ και τσιγάρα. Στυλάτοι, όμορφοι, δημοφιλείς. Ο κόσμος τους χαιρετά και τους μιλά καθώς περνάνε. Μα το μόνο που θέλουν είναι φτάσουν στο party και να χορέψουν.

Ένας τύπος βρίσκεται ξαπλωμένος στο πεζοδρόμιο με την πλάτη στον τοίχο. Άπλυτος, καταπονημένος, τρέμει από το κρύο. Τα μάτια του, το βλέμμα του κενό. Οι σκέψεις του ανύπαρκτες. Απλά εύχεται να βρει τη δόση του.

Μια παρέα παιδιών παίζει μουσική. Μια φίλη τους τραγουδά. Αγγελική φωνή με συνοδεία οργάνων. Ο κόσμος περνά, κάποιοι τους ακούν, άλλοι απλά προσπερνούν. Λίγοι σταματούν. Ένα αγόρι κάνει το πρώτο βήμα. Σέρνει τη φίλη του και χορεύουν. Διστακτικά κάποιοι τραγουδούν. Σύντομα περισσότεροι συμμετέχουν. Μια πανδαισία χρωμάτων στον καμβά του γκρι.

Αυτές και πολλές άλλες. Ιστορίες μικρές, αδιάφορες, ασήμαντες. Σε όλους εκείνους τους δρόμους, εκείνους που με έφτιαξαν, που με κατέστρεψαν, που με αναγέννησαν. For I, too, wish to be a decent manboy but all I am, is smoke and mirrors..

And there forever remains the change from G to E minor..

xoxo,
FluffyUnicorn

P.S.#1: Μια ακόμη συλλογή μικρών ιστοριών. There’s always more than meets the eye.

P.S.#2: Όλο το entry είναι εμπνευσμένο από το τέταρτο part, “Love” του τραγουδιού “Song of Myself” των Nightwish. Το κομμάτι “For I… E minor” είναι η τελευταία στροφή του τραγουδιού, έχοντας αφαιρέσει ένα στοίχο.

Advertisements

Speak up your mind ;)

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: