Vodka Roberto Cavali

I’m so, so sick..

Με αηδιάζουν πια οι φίλοι που σε θυμούνται μόνο όταν θέλουν κάτι.

Με αηδιάζουν πια οι φίλοι που θα ‘θελαν πολύ να σε δουν στο χώμα.

Με αηδιάζουν πια όλοι τους, αυτοί που έχουν το μαχαίρι στο χέρι περιμένοντας να γυρίσεις την πλάτη.

Με αηδιάζουν όλες οι προσδοκίες, όλα τα taboo, όλα τα “πρέπει”. Όλα τα βλέμματα, εκείνα που κρύβουν τόσα ανείπωτα λόγια.

Με αηδιάζει το πως προσπαθεί κανείς να μου αποδείξει πως δεν με έχει ανάγκη. Λες και σου ζήτησα ποτέ να με χρειάζεσαι. Κάθε άλλο.

Με αηδιάζει το πως προσπαθείς να διορθώσεις το κάθε τι πάνω μου. Λες και είμαι απλά ένα τραγικό λάθος. Λες και δεν καταλαβαίνω πόσο σε απογοητεύω.

Με αηδιάζει το πως με θεωρεί κανείς δεδομένο. Δεδομένο το ότι δεν θα παρεξηγηθώ, δεδομένο το ότι δεν νοιάζομαι, δεδομένο το ότι θα φασωθώ, δεδομένο το ότι θα γελάσω, το ότι θα βγω, το ότι θα πιω.

Με αηδιάζει η ανεξήγητη, άνευ λόγων, κόντρα. Γιατί μάλλον νομίζεις πως αν δείξεις πως είσαι καλύτερος από μένα, θα γίνεις κάποιος. Άντε και του χρόνου στο Guinness. Και μην ξεχνάς. Με όση άνεση “φτιάχνω”, με περισσότερη διαλύω.

Με αηδιάζει όταν δεν εκτιμάς όσα έδωσα για σώσεις το δικό σου τομάρι. Με αηδιάζει περισσότερο όταν, αντιθέτως, με μειώνεις.

Και πια το έχω δει. Όταν πια πέσω, θα πρέπει να κυλιστώ στις λάσπες μέχρι να βρω τον τρόπο να σηκωθώ ξανά. Μόνος μου. Γιατί διάλεξα να είμαι όπως είμαι. Ήξερα το τίμημα. Και δεν θα αλλάξω τίποτα για να το γλιτώσω.

Μα μερικές φορές δεν μπορώ παρά να φοβάμαι. Να φοβάμαι πως κάποια στιγμή (κάπου εκεί, ανάμεσα στα ξέφρενα parties, στο άφθονο αλκοόλ, στο mindless sex) θα χαθώ και δεν θα λείψω σε κανέναν. Πως δεν θα αφήσω τίποτα κενό παρά ένα δωμάτιο. Και ας είμαστε ειλικρινείς – όλοι μας θέλουμε το τέλος μας να βρεθεί στο δρόμο των δακρύων.

Με αηδιάζει. Με αηδιάζει η ανάγκη για ένα “όνομα”, η ανάγκη να το “παίξεις κάποιος”. Όλα τα fancy ρούχα, τα γάματα stylάκια, οι τυποποιημένοι τρόποι, οι προσαρμοσμένοι άνθρωποι.

Γιατί στο τέλος δεν είναι παρά σαν μια vodka Roberto Cavali. Την πληρώνεις ακριβά, σου έρχεται σε ένα fancy μπουκάλι, με γαμάτο περιτύλιγμα μα όσo και αν σε κάνει “κάποιο” να πίνεις αυτή τη vodka δεν αλλάζει το σημαντικότερο –

Πως από την πρώτη μέχρι την τελευταία γουλιά παραμένει χειρότερη και από vodka μπόμπα..

xoxo,
FluffyUnicorn

P.S.: Να εξηγήσω πως “Ο Δρόμος των Δακρύων” είναι το τρίτο βιβλίο στη σειρά “Φύλλα Πορείας” του Χόρχε Μπουκάϊ. Η σειρά αυτή περιγράφει τις πέντε διαφορετικές καταστάσεις, δρόμοι, που ο άνθρωπος πρέπει να αντιμετωπίσει ώστε να ολοκληρωθεί. Ο δρόμος των δακρύων είναι η κατάσταση της απώλειας, της θλίψης, του θανάτου. Enough said, I guess.

Advertisements

3 responses to “Vodka Roberto Cavali”

  1. Ilektra Art says :

    mama ilektras edw “TELEIO”

  2. Ilektra Art says :

    (like like like like like like)*2

Speak up your mind ;)

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: